secundair onderwijs

21/04/2017

FILM

Introvert, neurotisch en depressief. Paul-André heeft eigenlijk maar één iets in het leven en dat is zijn kapitaal. Hij verveelt zich stierlijk in zijn veel te grote villa. Tot hij Violette op tv ziet: een gearresteerde moeder (ze stal een kip in de supermarkt!) smeekt om hulp. Ze dreigt haar kinderen te worden afgenomen. Plots beseft Paul-André wat hij mist: de warmte van een gezin. Hij besluit haar een zakelijk voorstel te doen: in ruil voor het inlossen van haar schuldenberg, laat ze hem toe drie maanden bij hen te komen wonen. 

 

Deze film lijkt op het eerste zicht een lichte komedie, maar heeft toch één en ander in zijn mars. Ondanks de rode draad van humor zitten er ook tal van (herkenbare) emoties in vervat. Dit dankzij de fijnzinnige regie van Jean-Pierre Améris. Daarnaast zijn de sterke vertolkingen van zowel Benoît Poelvoorde als Virginie Efira alsook haar twee kinderen een plezier om te zien. Neem daarbij nog de mooie decors (zonovergoten en kleurrijk bij haar, grijze bedoening bij hem – pluim voor de art director) en je zit klaar voor een fijne filmervaring.